Blijf op de hoogte
Word ook Vriend van de Zomerconcerten en schrijf je in voor de nieuwsbrief!
Gedicht
Eric Vloeimans stijgt ten hemel
en de zaal stijgt lustig mee.
Soms een vloeiende vervoering,
soms staccato, tree voor tree.
God wat kan die man zich overgeven
aan zijn adem, aan zijn keel, zijn mond.
Ik huil, mijn ogen dicht, mijn hoofd geheven -
zielsmuziek verwoest een beetje, en verwondt.
Mocht men ooit mijn ziel bevragen
op wat ik in het leven heb gemist.
Dan dit: de heilige ontroering
van de overgave van de trompettist.
Concertgebouw Amsterdam,
28 augustus 2011
Marian Schutte
Volg ons op: